Nefesim dediğim tek kişiyi emanet edebileceğim tek insan. Bazı zaman arkadaşım, bazı zaman sırdaşım, çoğu zaman yoldaşım, ömür boyu kandaşım. Yanıma gelmeni beklediğim altılı yaşlarımı hatırlıyorum. Annemin ağzından ' bebeeek! Seni Çok Seviyorum' diye bağırdığım. Silinik ama bir o kadar hafızamda. Doğduğunda, babamla hastaneye gelişimiz, benim hastane koridorunda seni görebileceğimi beklediğim o anlar. Annem pembe geceliği ve kafasında tacı ile merdivenlerden aşağı inerken onu görmenin mutluluğu ama kollarının da boş oluşunun içimdeki hüsranı şuan gibi sanki. Bu dünyadaki en çok istediğim ve nasip olan varlık. Kocaman yürekli, güçlü,, kuvvetli ve sevgi dolu kalbi olan benim küçük kardeşim. Şimdi anne oldun! Bu güne kadar güçlü ve dayanıklı atan kalbin ,bundan sonra daha da güçlü, daha dayanıklı atacak. Emin ol! Hayatındaki güçlükler yaşadığın kadarıyla sınırlansın. Artık siz, bir çekirdek ailesiniz . Sağlığınız, huzurunuz daim ...