SEFA GELDİNİZ DOSTLAR

                   Uzun zamandır sevdiklerimin, benim hakkında ne düşündüklerini öğrenmek istediğimi gözlemek istedim bir gün, iş yerimin siyah yangın merdivenlerinde otururken. Sonra bunu neden istediğimin sorusunu sordum kendime. Sahi! Nereden çıkmıştı bu soru durduk yere? Vardı herhade benliğimin bana bir anlatmak istediği, diye düşündüm sonra. İşte o uzun zamandır, hepsininin beni yüreklerinden görebilmenin mutluluğunu ve sükünetini yaşıyorum. Hepsinin yürek gözlerine, yüreğimin gözlerini kenetlemişim. Çok şükür. Her birinin vakit geçirdiği İlkay, her biriyle güzel vakit geçirdi. Çok şükür ki bunları duyabilmenin mutluluğuyla mahcup oluyor kalbim çoğu zaman. Çok seviyorum her bir birini. İşte; onların görüşleri, bu yüzden benim için çok kıymetli ve değerli. Çünkü; aslında kim olmam gerektiğini bana öğretenlerimdir her biri.               ...

  Biliyorum ki usta bir kalemim yok. Biliyorum ki en bilgin insan değilim. Biliyorum ki yazdıklarım kimseden üstün şey değil. Evet, Biliyorum. Ama biliyorum ki aynı zamanda kalpten çıkana karışamaz hiçbir imla. Akar öylece su misali gideceği yere kadar. Üzgün de ols, kırdın da olsa, mutlu da olsa akar gider… Bu yüzdendir kendimi kelimelere verişim. Kendimim. Benim. Olmak istediğim. Saçmalayışlarım. Sustuklarımım. Susturduklarımım. Ve bir çok daha kelimeyim burada. Tıpkı evrende yer kaplamayan bedenimin tam aksine ruhum büyümekte koskoca evrende. Önemsediklerim, benim en değerlilerim. Dünyaevi ihtiyacı karşısında hiçbir şey de yok huzurdan başka gözüm. Sevgi, sadakat, anlayış, sevgi, hürmet, paylaşım. Ggönüllerde filizlenen sevgi tomurcuğunu sevgiyle yeşertmek. Bu sebeptendir ki evrende büyüyen ruhum özgürleşinceye dek bedenden, daha yazılacak çok var. Hissediyorum. Sevgiyle Kalalım Dostlar...

  Ağaçlarda yeşeren yaprakların arasında açan, harika renkleriyle ağaçlara kişilik kazandıran çiçekleri, meyveleri ve üstünde yaşayan canlıları gören kalbi güzel insanlardan olmak nasip olsun hep çiçek açan gönüllerimizde. Sevgi gibi muhteşem bir duygu sarsın artık bu güzel insanoğlunu artık. Nefret hissinden açılan çiçeklere de panzehir olsun.   Yaşamak ve yaşatmak çok güzel bir duygu değil mi? Sevdiklerimizle birlikte yaşanan şu hayat zamanı yolculuğumuzdan geçerken yaşıyor sayılmıyor muyuz? Ben kendimi yaşıyor sayıyorum. Ve bu anları yaşamak ve de yaşatmak gerçekten çok güzel.    Sevgiyle Kalalım Dostlar...

 Kızım için neler yapabilim? Onun o gülümseyen kalbini nasıl daha güldürebilrim? ya da oğlum için!  Diyen ebeveynlerimiz çoğunluktadır eminim ki. Daha ilk rahme düştüğünde başlar annelik, kucağa almakla da başlar baba olmak. Kalbiyle kucakladıktan sonra ne güzel değil mi sevginin o mucize hissini yaşamak.  Ben, cansuyum' u doğurduğumda onun babasıyla ayrı ayrı yaşadık o hissi. Tamam değildik ikimiz. Aslında çok tezat; o hazırdı, bense hazır değildim. Hiç hazır olamadığım bu hisse sarıldığımda, indiğimde onun gülen gözlerinin derinliğine, tekrar büyüdüm onunla birlikte.  ''Canım kızım. Bugün seninle bir kına organizasyonuna katıldı. Sevdiklerimizin değer verdikleri ve önemsedikleri tanıdıklarının bu özel gününde birlikte oynadık. Ve sen güzel kızım. Kendin ve sen. dünya muhteşem güzeldin. ''   Bir damla gözyaşına Dünya'yı yıkarım'laarımız olan çocuklarımız daha fazla hüzün gözyaşı çekmesin diliyorum ki. Bu hissi yaşamakta zorlanan ebeveyn dostlarıma şiddetle ...

Hayat, yapmak istediklerimiz ve yapmak zorunda olduklarımız arasında geçip gidiyorken, tüm yaşananlarda herkesin öyle ya da böyle kendi kararı var. Yapmak zorunda olduklarımızı yaparken aslında en zevk aldıklarımızın yapıyor oluşunun ne yazık ki farkına varamıyoruz.  Acıktığım için yemek yiyorum belki, evet. Kabul de ediyorum. Lakin bu açlığımı zorunlu olarak giderirken bunu aslında severek de yapıyorum. Siz de öyle değil misiniz? Sofra kurmak, mutfakta sevdiklerinle birlikte yemek yapmak ve iki tatlı söz, artı bol huzurla karnını doyurmayı kim sevmez ki? Sevenlerle birlikte pazar kahvaltısı önemsenmez mi? Peki ya bayram yemekleri?  Kalabalık sofralarda şen kahkahalar eşliğinde yenmez, içilmez mi? Dünya' nın neresinde yaşarsan yaşa.   Bu örnekten mütevelliyet ki; yapmak istediklerimiz ve yapmak zorunda olduklarımız arasında geçip gidiyorken keyfini de yaşayalım ki hayat denen bu yolculuk bizler için zor olmasın. Farkına vararak bakalım.  Sevgiyle Kalalım Dostlar...

  Cansuyum’ la vakit geçirmek öyle eğlenceli, öyle keyifli ve öyle sevgi dolu ki. . Bugün ders çalışırken, bana, yazmaya başladığındaki zamandan hatıra kalan eski yazı yazı defterini gösterdi. Onunla birlikte geçirdiğimiz onca güzel ve çok özel anılarımızın olmasına gerçekten çok seviyorum. Daha nicelerini de yaşamak nasip olsun. Kalbi saf fırlanta gibi güzel ve naif kızım benim. Seninle çok gurur duyuyorum. Ve biliyorum ki istediğin her şeyi başarabilecek bir kadın olacaksın. Bir insan olacaksın. Asla kalbinin sesini de dinlemeyi ihmal etme derim sana. Hiç bir zaman saf olma ama kalbin hep saf pırlanta kalsın. En güzel iyikimsin. Seni Dünya Muhteşem Seviyorum  💜 Sevgiyle Kalalım Dostlar...

     Bugün 'iyi ki benim ailem' dediğim canım ailem için, gerek evlat İlkay olduğumdan, gerek İlkay ablalık vasfımdan, gerek kardeş İlkay vasfımdan ama, az ama çok avucumdan çıkan tüm sevgiyle yaptığımı biliyorum.        Neden mi? Çünkü bunu bilmemi bana ailem sağlıyor.         Hayatta herkesin kendine olduğu gibi sevdiklerine de olan yapmaları gerekenler görevlendirilmeye geliyor. Hani derler ya " sen değiştin" aslında insanların yaşadıkları olgunlaşmalar değişikliğe dönüşüyor. Karşındaykiyse eğer seninle bu düşüncede değilse, bunun idrakını sağlayamıyor. Çünkü artık "sürekliliği olmayacağını     "anladığında titreşmeler başlıyor.         Gözlemliyorum şöyle bir kendimce etrafımda ve Dünya'da olup biteni. Hani derler ya é"herkes Dünya'dan bii haber!" . Aynı öyle bir zaman diliminde yaşıyoruz. Herkes birbirini sevdiğini söylüyor ama herkes hep önce ben derdinde. Bazen sonra ben de demeli....

 Ağaçlar daha sağlam olsun, daha sıkı toprağa tutunsun diye güçlenmelidirler. Bu güç süreci sancılıdır elbet. Amma velakin köklerine sarılmasını sağlar. Tohumdur aslında 'o' . Önce sadece bir avuç kadardır halbuki ve o avuç sayesinde toprağa dikilir,  Sonra eken o avucun görevi biter, toprağın görevi başlar. Tohumsa alabilmesi gereken nemini ondan alır ve şişmeye başlar. Böylelikle o fidan büyümeye başlar. Tohum büyür fidan olur, fidan büyür ağaç olur.  İşte tıpkı o yeşeren ve büyüyen bu fidan gibiyiz aslında bu gezegen boşluğunda. Herkes cehennemi arıyor orda burda. Halbuki hepimiz içindeyiz. Fark edenler ne ala...  En nihayetinde zaman içinden gelmiş ve geçiyor biri olarak Tanrı'm ve mucizelerim teşekkürler sana :)  Güzel gönüllerde filizlenip ağaçlanacağınız gönüllerle olsun hep gönlümüz :)  Sevgiyle Kalalım Dostlar...

 Kollarında dinlenmek istiyorum.  Göğsünde dinlenmek istiyorum.  Dudaklarında nefes almak istiyorum.  Gözlerinde demlenmek istiyorum.  Sen de ben de dinlen istiyorum.  Göğsümde uyu istiyorum.  Dudaklarımda nefes al istiyorum. Gözlerimde demlendiğini görmeni istiyorum.  Ve bunları yaşayarak, tadını çıkara çıkara hissedelim istiyorum.  Geçmiş şuanda uzakta, gelecek hep askıda, bizse hep an' da olalım :)  (: O ZAMAN :) Sevgiyle Kalalım Dostlar...