SEFA GELDİNİZ DOSTLAR

       Yeri geldiğinde dur demeyi de, durmayı da bileceksin. Hani derler ya ''haddini, hududunu, sınırını bileceksin''. İşte, o misal.        Yaşamımız boyunca tanıdığımız ya da tanımadığımız, lakin konuşmasak bile karşılaştığımız ve aynı ortamda bulunduğumuz insan canlıların bile bizim üstümüzde bir etkisi olduğuna inanıyorum. Mesela; bu görüşümün en güzel ispatı, ''Frenge'' dizinde ' olasılık hesaplama ' sahnesidir. Karakter, elindeki kalemi kaldırımdaki posta kurusunun üstüne bırakır ve kalem yere düşünce işler artık kimsenin beklediği gibi gitmez. Kahramanımız dışında.         Tanımadığımız kişilerin başlattığı ve bizim tanıdıklarımıza, hatta hayat akışımıza etki eden bu olasılıklar, tıpkı yolun ilerisinde olan dur tabelası yada  ikaz tabelasıdır. İkaz tabelasıyla, dur tabelası arasındaki zamanın analizini ise insan canlı belirler. İster sevdiklerimiz bizi çok düşündüğünden, ister sevmediklerimiz bizi hiç düşünmed...

Geçen zamanın telafisi olmaz biliyorum ama niyet ediyorum ki bundan böyle seninle her günümüz kırk yıl hatırında, acı kahve tadında ve de çok aşkla olsun  :)

 bU şAŞKINLIK iÇİNDE şAŞKIN OLMAK çOK gÜZEL 

 hANGİMİZİN oLDUĞUNUN bİR öNEMİ yOK! sADECE;  bİRİMİZ kÖR, bİRİMİZ kÜTÜK :)

 aSIRLARDIR yALNIZIM sANIYORDUM mEĞER sENSİZMİŞİM 

Sen gönlüme geldin geleli her mevsim bana bahar, Sen dünyama girdin gireli her güm bana hazar, Sen gönlüme dokunduğundan beri her yer çiçek açar, Sen ruhuma işledin işleyeli aşkın etti beni bahtiyar. *** Gözlerin karanlıkta bile ışık saçar, Gülüşün güneştir içime ışık saçar, Sevgin sihirdir koruyup kollar, Sen beni sevdin seveli başka kimsenin olamadım ben zaar!  24.08.2024

 oNLAR gİBİ oLMAK iSTEMİYORSAN kENDİN oL!                                                                                                                                                  29.08.2024

       Halbuki senelerce cam kenarı olmuşum ben kendi hayatımda. Nereye koydularsa hep öyle konmuşum. Sinmiş vücuduma toz kokuları.        Halbuki senelerce çerçeve olmuşum ben kendi hayatımda. Sadece sevdiklerimle var olan bir de kalplerde yaşayan onca güzel anı duvarlarda.        Halbuki camın kendisi olmuşum ben. Şeffaf tenimden geçen güneş ışıkları vücuduma renk verirken tıpkı gökkuşağı gibi renkli. Bir de çok kırılgan, kırılınca keskinleşen, silinince parlayan cam bir vazo.   Öyleyse kırılmasını bekleme. Sen çatlattın, gerektiğinde sen kır. Sükunet, sabır, şükür. Hayallerin olduğu kadarsın, iyi değilsen hastalığın kadarsın, sevince sevildiğin kadarsın, yaşadığın kadarsın, yaşattığın kadarsın... Sen, çok kadarsın. Ben, çok kadarım. Bizler, hep kadarlarız.  06.12.2025 

Son derece 'geceydi' o gece, gecenin rengi. Tıpkı senin bakışların gibi. Aynı zamanda aşk kokuyordu hava. Sanki senin kokunmuş gibi. Işık saçıyordu gözlerin gözlerimle buluştuğunda. Tıpkı berrak bir dolunay gibi.  Sakin akan bir derenin yanında, yemyeşil yemyeşil çimenlerde oturuyormuşçasına buldum kendimi o anda. Sanki gün batımı huzurundaydım gecenin o karanlığında. Çünkü, gülümsüyordun tüm kalbinle bana. Ben de sana. Ruhlarımız birbirine akmıştı, hissettim. Sonra, takılı kaldım gülüşünde, Sonra da dokunuşunda.  Tutsak oldum sevgilim ben, seninle olacak tüm sonralara. Gönüllü oldum sevgilim ben, seninle geçecek çok zamanlara. Bir de esirin oldum sevgilim ben, güzel bakan kalbinde bir ömür yaşlanmaya.  01.07.2025

       Midilli Adalarına nazır harika bir gün batımı daha yaşıyorum. Rüzgarla birlikte hırçınlaşan denizin bazen yortarcasına dalga sesleri, bazıysa durgunlaşan dalga seslerini dinliyorum. Alabildiğine mavi bir deniz ve gökyüzü huzurunda şükür dolu bir gün daha.   Saçlarımı uçuş uçuş eden ve sersemleten rüzgar güneşin sıcaklığıyla birleşince çekilir oluyor.        Dingin ve anlayan kalplerle olmanın vermiş olduğu huzursa ayrı bir şükür sebebi. Aynı yerde olmasak  bile bugün yine sevdiklerimle konuşup, aynı yerde olduğum güzel kalplerle birlikte gülümsemem de başka bir şükür sebebi.        Bugünlerde kalbim çok acıyor. Hayattaki en yakın dostumu, gölgemi, dertaşımı, evladımı kaybetmenin acısı kalbime ok gibi saplandı. Pamuk prensesimle birlikte geçirmiş olduğum 16 yıl sürecinde o, benim için görevini tamamladı ve gitti.        Düşünüyorum da; yaşanmış olan hiç bir şey gerçekten boşuna yaşanmamış ve ...

     Hayatım! Lavabo tıkandı. Yardım eder misin? sorusunu sormaya ihtiyaç duymayan kadınların aslında tam tersine bu soruyu sorup yardım istemeleri muhtaçlıklarından değil! Hele ki yapamayacaklarından hiç değil. Sevdikleri erkeklerden sadece destek almak istemeleri olmalarıdır. Tıpkı bir kavanozun kapağını açabilecekken de yardım istemesi gibi. Yoksa kavanozun kapağını sert zemine döndürerek vurulduğunda havasının çıktığını hepimiz mutfak tüyosu olarak biliyoruz:)  18.07.2025

      Evrende nefes almaya başladığımız an'dan itibaren sevgiyle donatılır etrafımız. Sonra aşama aşama görürüz, tadarız, dokunuruz, anlarız.        Evrendeki yolculuğumuzu gerçekleştirdiğimiz süreçte de daima yenilenir farklı örneklerle ve hep aynı devam eder. Böylece büyümeye başlar ruhlar bedenleriyle birlikte.        Lakin, tüm bu evrenimleşmeler yaşanmadan önce asıl yukarıda sıralamadığım '' duyu'' ile başlar asında her şey insan canlının yaşamında. D aha anne karnında duyumsamaya başlarız her şeyi. Hafızamızda asla yer etmeyecekte olsa sistemimize kodlanır aslında o sesler. Mesela; baba, anne karnındaki bebeğe doğana kadar ninni söylediğinde, bebek bu bilginin ona aktarılmış olması haliyle doğar. Bebek ağladığında baba kulağına aynı ninniyi söylediğinde bebek sakinleşir. Baba canlının sesi tanıdık!       Duymak, en önemli duyu organımızdan biri bence. Elbet teki diğerlerinin de eksikliği asla hafife alınmaz...