SEFA GELDİNİZ DOSTLAR

GÖNLÜNDEN TUTMALI ÖNCE  ELİNİ TUTMAK İÇİN  ...

Koltukta oturmuş senin oyuncaklarla oynamanı izliyordum. İzlediğim en muhteşem manzarasın. Birden eline almış olduğun oyun hamuru kalıplarından iki tanesini seçip yanıma geliyorsun. Birinin şekli kalp, diğerinin de kelebek. Kelebeği kendi göğsüne tutuyorsun ve -Anne sen benim kelebeğimsin . Diyorsun. O an o izlediğim muhteşem manzaranın gözlerindeki şeffaf aşkın büyüsünde ve derin maviliklerinde kayboluyor benliğim ,kalbimin sıcak eriyişinde. O kadar mutlu, o kadar masum, O kadar gerçek, o kadar samimi ki hem yüzün hem sesin.  Sonra diğer bir şekil olan kalbi bana uzatıyorsun. -Buda senin. Bende senin kalbinim. İşte o an yaşanılan bütün her şey unutulmuş, dünya dönmez olmuş, zaman durmuş ve ikimizde ibaret olmuş oluyor. Evet annem! Sen benim kalbimsin. sENİ dÜNYA mUHTEŞEM sEVİYORUM KALBİM.

SİNEK ISIRIKLARININ KAŞINTISINI GİDERMEK AMACIYLA İLAÇ SÜREMEYEN VE ÖNLEYİCİ İLAÇTA SIKTIRMAK İSTEMEYEN KIZINI ANNESİ NASIL İKNA EDER -Acaba senin tadın lokum diye mi sinekler seni yiyor? GÜLÜŞME -Bence sineklerle konuşmalısın. Ben annemin lokumuyum sizin değil. Beni sadece annem yiyebilir demelisin. -Olmaz! Konuşamam. -Neden? -çünkü onlar bizim konuştuğumuz gibi konuşmuyorlar. SUSKUNLUK. Hem onlara  ben anlatsam da onlar anlayamaz benim konuştuklarımı. Çünkü onlar öyle konuşmuyor. -Hımmmm. Anladım. Çok mantıklı cevap bu. Benim aklıma gelmedi . TEBESSÜM :) ardından -Bence perdeleri kapatmalıyız . O zaman gelmezler. -Aaaaa Bak bu da çok iyi fikir. Çok mantıklı. Bu da benim aklıma gelmemişti. GURURLANMA :) SONRA AKLINDAN BİR ŞEY GEÇER. DÜŞÜNÜR GÖZLER VE DEVAM EDER Peki ya camın aralığından girerlerse? -Hımmm. O zaman biz de önlemimizi alır sinek ilacını sıkarız . -KAFA SALLANIR VE ONAYLAR BAKIŞLARLA BİRLİKTE Evet bu da çok mantıklı anne :)

SEN! BENİM GÖZYAŞLARIMIN TADINI BİLEN  TEK VARLIKSIN .

      Kendimi bildim bileli şansa, uğura, talihe, tesadüfe, umuda hep inandım.       Tek inanmadığım mucizelerdi. Sihir gibi bir şeydi benim için ve lügatımda hiç yeri yoktu. Tabi olmayan daha bir çok diğer kelimelerin olduğu gibi. Taki; sen hayatımı sevginle donattığın güne kadar :)       Kendi küçük, varlığı büyük mucizem. Seninle birlikte bildiğim ne varsa hepsi yer değiştirdi. Sense bana bu dünyada tanımı en büyük ve edilemez bir anlam yükledin . 'ANNE' kelimesi bende seninle hayat buldu. İyi ki de seninle birlikte hayat buldu :)                                             SENİ DÜNYA MUHTEŞEM SEVİYORUM

farkında olmak ve farkında oldugununda farkında olmak buyuk farkındalık

umutsuzluklarımın içinde tek umudumsunnnn

Müzik; Kimi söyler , Kimi  besteler , Kimi çalar, Kimi dinler, Kimi armağan eder, Kimi dertlenir, Kimi neselenir , Kimi heyecanlanir, Ama hep birilerine bir şey verir Hislerin tercumanidir kimi Kimi zaman kelimerin kifayetsiz kaldığı yerde yardıma yetisendir. Dil,din,ırk ayrımı da yoktur 😊 Müzigin tanimi sizce nedir bilmem ama Bence her şey dir. Ruhunuzda çalan müzik sizi hiç birakmasin                                     🎤🎶

Gri duvarları dökülmüş ve küf lekesi olmuş duvarları olan yarım kalmış bir apartmanın, bilmem kaçıncı katındaki camları tuglali kalmış biran bir inşaat odası düşün. İçeri kapı denmeyen fakat ayrılmış olan yerden geçtiğini sonrasında meraklı gözlerle ayakta dikilip ortamı incelediğini düşle şimdide. Bir yandan akşam vaktinin maviliğinin gri duvarları daha da koyulaştırdığını ve açık olan yerden usulca yüzüne rüzgarın çarptığını hisset. Odanın tam ortasında yanan küçük bir tüp ve üstünde is yanıklarının olduğu eski, bakir bir tava.  İyice sıcaklamış ve çok kızgın. Tereyağı atıyorsun ve cosssss sesi sarmalıyor kulaklarından geçerek ruhunu.  Dinlerken birden izlemeye başlıyorsun nasıl eridiğine. İlk kızgınlıktaki eriyip yanan sıvılaşma,  sesini kısarken cızıltıların rengine bırakıyor geri kalan şovunu . Pıtır Pıtır ederken aynı zamanda hafif kırmızı siyah yanık yağ başlıyor eridikçe sarıyla kaynaşmaya.  Koyu sarı kalıyor ve silahları çoğalıyor.... İşte böyle hi...

Cümlelerin başlayamadığı, Kelimelerin anlamlanmadığı, Zamanın ne kadar da boş olduğu bir kuyuda kaybolmuş düşüncelerim. Bir o kadar bağırmak istediğim ve bir o kadar da sustuklarımın arasında boğuluyorum. Nefessizlik ne zor bu kadar gülümseme çabasında. Omuzlarımda tepelenmiş güçsüzlüklerim daha da ağırlaşıyor. Her seferinde buna dayanamaz  dediğim omuzlarım bir kere daha benimle birlikte kalkınmaya çalışıyor. Büyümenin en zoru da bu sanırsam! Güçlü olmaya çalışmak çok zor. Çok ağrılı, sancılı …  Hele ki başka bir hayata yol göstermeye çalışırken çok daha korkuyorum. Çok daha endişeleniyorum. Kaygılarım çok daha fazla ve iki katı.  İşte tam da bu noktada toparlanıyor beynim! İşte herşeye karşı dimdik durabilmek, söz söyleyebilmek, daha çok ağlamak ve daha çok kahkaha atmak, an'ın tadı çıkartmak, yılmamak ve güçlü durmak için en güzel sebebim! En güzel nedenim! En güzel cevabım!  EVLAT!!!