iÇTEN gELENLER- İçimdeki Evren’e
Tükenmez kalemin de elbet bir gün tükendiği gibi tükenmiş olurmuş bazen insan . Sanki bir daha yazmayacakmış gibihissederin de sallarsın da boş bir kağıda mürekkebi gelsin diye karalarsın umutla. Sıyrık çizgilerden kurtulup akışında yazmaya başlarsın sonra. İşte böyledir hayatta bize sunulan. Tıpkı bitti dediğimiz an’da aslında tam aksine, hep ileri aktığının farkına varıyoruz yaşantılarımızın. Ve de bitti sandığımız sonlarla birlikte devam ediyoruz aslında yeniden doğmak için yaşamaya. Tıpkı ana rahminden bebek insan oğlunun doğması gibi. Aslında tükenmez kalemin çizikleri gibi bu yaşadığımız evren. Tam bitti derken devam edip milyar yıllar geçiyor bu evrende belkide. İçimdeki Evren’e !