SEFA GELDİNİZ DOSTLAR

Söz konusu sen olunca; Akan sular duruyor. Zaman geçiyor ama acımıyorum. En saçma cümleler bile özelleşiyor. En ederi olan şey bile değersizleşiyor. Beynimin hiç çalışmayan nöronları çalışıyor.        Seni üzmemek, kırmamak, incitmemekle birlikte, yalnış anlamaman için ve hafızanda kötü yer etmesin diye o kadar çok düşünüyor, çaba harcıyorum ki... Çokta zevkli :)        Sesindeki hüzün bile bana; çölde, fırtınada kalmış, yürümekten bitap, günlerce aç susuz kalmış gibi hissettrirken; kahkahaların, ummanlarda esen ılık rüzgar deniz kıyısında suyla oynarken güneşin sıcaklığıyla birlikte tenimi okşuyormuşçasına gibi. Seninle birlikte hayata yeniden bakarken yeni bir ben oluşturuyor benliğime. Sıfatım değiştiren ve milyonlarca sperm arasından beni seçen seninle birlikte tutunuyorum mutluluğa. Şimdiden omuzlarına yüklediğim yükleri taşıyabilecek kadar olgunsun hayata karşı. Sevgi dolu küçücük yüreğin şaun adlandıramasada anlamlardırmaya başladı olan bi...

O , BENİM DÜNYA'M   BEN DE ONDA HAYAT BULAN BİR KULUM !!!

Ey !!! Kendim!!! Kendine gel!!! Az kaldı!!! Dilediğin o resme!

😋😋 BİR  İZ BIRAKMAK GEREK ... RENKLİ OLSUN 😋

Oysaki sanki lütf etmiş gibi dinlemiştim bu sefer bana söylediklerini cani gönülden. Duymak istemiştim ben de zamanı geldiğini düşünüp. Ve inanmak istemiştim gerçekten. Sadece masalların mutlu sonla bittiğini bildiğim halde , Bu sefer olacak sandım. Ne mi oldu? Mutlu sonla bitseydi hikayelerimiz masallara gerek kalır mıydı?

Sessisliğin sesi nasıl duyulur? Hiç ses olmazsa dersin bu sorunun cevabına... İşte o hiçlerde kaybolmuş gibiyim...

        İ nsanlara karşı pozitif bakabilmek için kendime format atıyorum bugünlerde. Yine gemileri yakar ruh hallerdeyim. Kendimi boş, kılıfsız, işe yaramaz hissetmekteyim bugünlerde. Her ne kadar öyle olmadığının bilincede de olsam. Ruhumun bedenimden çığlık attığını ve kendini iyi hissetediğn duyabilmekteyim çünkü. O da artık sabrsızlanmaya başladı. Bu denemelerin sonucunun nereye varacağını artık o da benim gibi ediyor ve nihai bulmasını istiyor. Yaşadıklarımdan ve yaşadığımdan memnunum aslında nönkör gelemem asla. Ama bir aması varki, işte atlatamadığım nokta orası. Evet, kafamdakileri uygulayabilmem için denemiş olduğm girişimlerin yanı sıra duygularıma da yenik düştüğümdendir belki de. Her ne kadar manığını dinleyen bir kadın da olsam, duygusal zekamla bir türlü başa çıkıp atlatamıyorum. İlk önce yokmuş gibi varsaysam da bir yerden bir yakalıyor beni, bırakmıyor belirli bir zaman ve ben , kendim dail etrafımdaki kimseye verimli olamıyorum. Bu da beni daha üzü...

Gene kafam dumanlı bu günler. Karışık dondurma misali dondurdum beynimi. Çığlık atsan nereye?  Kızsan kime? Kendimi çok yorgun hissediyorum. Benliğim kitledi kapılarını.  Boğazımda ise düğüm, nefes alamıyorum. Kafamın içinde bitmez tükenmez cevap alamadığım sorular. Kendi kalabalığımın içinde yalnızım. Boğuluyorum çok. Sanki çıkmaz sokak. Ara ara herkese olur değilmi dostum bu durum! Günlüğüm bitti. Artık sayfalarına yazamıyorum. O da bitti aynı benim gibi. Yaşadıklarım, yaşadıklarımız ne yalan değil mi... Yaşadığım her mutluluk düğümleniyor göz pınarlarımda, burukluğa bırakıyor yerini usulca.. Susuyorum. Kendi sessiz çığlıklarımı dinliyorum. Tıpkı delilerin yaptığı gibi.... Hayat nereye sürüklüyor bizi? Neden bu hallere geldik? Yanlış kimde? Yada olanı düzeltmeye çalışmamakta mı?  Dayan, dayan yüreğim. 'Gün gelir acılar ezberlenip, iyileşir zamanla yaran' diyor Yıldız Tilbe bir şarkısında. Hakikatten iyileşir mi ? Son bulurmu bu aptal kin....? Ben...

YİNE GECELERİN KARANLIĞINA KARIŞMAYA BAŞLADI GÖZYAŞLARIM. YİNE MÜHÜRLÜ DUDAKLARIM.YİNE LABİRENT SORULAR KAFAMDA.YİNE DALDIM GİDİYORUM UZUN ZAMANDIR UĞRAMADIĞIM O UZAK DİYARLARA... YİNE BENLİĞİM EN İYİ DOSTUM, YİNE YALNIZLIĞIM SIRDAŞIM. BÜTÜN HAYKIRIŞLARDAN, HIÇKIRIKLARDAN UZAKLARDAYIM YİNE. AKLIMDA CEVABINI BULAMADIĞIM BİR SÜRÜ SORU... BAŞLAR YENİDEN NİYE  DİYE... YÜRÜR GİDER. NE ZAMANA KADAR? TUTMAZ ARTIK BACAKLARIM, ÇOKTAN GELDİM ÇIKMAZ SOKAĞA! DÖNÜŞÜ YOK BİLİRİM. DÖNMEK İÇİN BURADA DEĞİLİM! ZATEN NE GÜCÜM, NE SABRIM NE DE TAKATİM YOK YENİDEN MERHABA DEMEYE...

BU SABAH BİR BURUK UYANDIM YENİ DOĞAN GÜNE. KALKTIĞIMDA ARALADIM ODANIN KAPISINI BAKTIM TOPARLANMIŞ YATAĞINA HÜZÜNLENDİ YÜREĞİM.. SANDALYENİN ÜZERİNDEKİ HAVLUNU ALDIM ELİME, YERDEKİ SAÇ TELLERİNİ TOPARLADIM ELLERİMLE... SENDEN KALMIŞ KOKUNU ÇEKTİM İÇİME... BURUKLANDI KÜÇÜCÜK YÜREĞİM.. BU EV ŞİMDİ BOŞ SENSİZ... ALIŞ DİYORSUN NASIL ALIŞILIR SENSİZLİĞE... 

HAYATIN SİZE UMMADIĞINIZ ANDA SUNDUĞU SÜPRİZLER  TÜM HAYATINIZ OLUR BİR ANDA...

BEN SANA HEP AÇIM  DOYAMIYORUM ...

HAYATA RESET ATAN TUŞ GİBİSİN...