GÜNLÜK- ZAMANDAN KALMA...

Gene kafam dumanlı bu günler.
Karışık dondurma misali dondurdum beynimi.
Çığlık atsan nereye? 
Kızsan kime?
Kendimi çok yorgun hissediyorum.
Benliğim kitledi kapılarını. 
Boğazımda ise düğüm, nefes alamıyorum.
Kafamın içinde bitmez tükenmez cevap alamadığım sorular.
Kendi kalabalığımın içinde yalnızım.
Boğuluyorum çok. Sanki çıkmaz sokak.
Ara ara herkese olur değilmi dostum bu durum!
Günlüğüm bitti. Artık sayfalarına yazamıyorum. O da bitti aynı benim gibi.
Yaşadıklarım, yaşadıklarımız ne yalan değil mi...
Yaşadığım her mutluluk düğümleniyor göz pınarlarımda, burukluğa bırakıyor yerini usulca..
Susuyorum.
Kendi sessiz çığlıklarımı dinliyorum. Tıpkı delilerin yaptığı gibi....
Hayat nereye sürüklüyor bizi?
Neden bu hallere geldik?
Yanlış kimde?
Yada olanı düzeltmeye çalışmamakta mı? 
Dayan, dayan yüreğim.
'Gün gelir acılar ezberlenip, iyileşir zamanla yaran' diyor Yıldız Tilbe bir şarkısında.
Hakikatten iyileşir mi ?
Son bulurmu bu aptal kin....?
Ben gerçekten çok üzülüyorum. Hatta kahr oluyorum ama susuyorum. 
Büyük bir sabrla sükunetimi koruyorum...
İçim acıyor dostum. İçim yanıyor.. cayır cayır..
Sabrın sonu selamettir inşallah...
Hak edilmiyor ama bazı şeyler, bazı yaşananlar.
Bir çırpıda silinir mi yapılan tüm güzellikler?
Bir çırpıda silinip atılır mı ???
Yazık olmaz mı ? 
Yazık değil mi???
Ben seviyorum ve susuyorum..
Ama beni aşan bir durum olmasın.
Kendimden korkuyorum...
Şuanda bildiğim hiç bir şey yok.
Tek bildiğim şey BEN İYİ DEĞİLİM....VE BU HİÇ İYİ DEĞİL...
Deşsem içimi, açsam, tıpkı bir yerde toplanmış pıhtı kan misali, iğne batırsam da akıtsam kanımı içimden. Kussam nefessiz kalana kadar.. Çok doluyum çokkkk...
Atsam kendimi bir bardak misali, boşaltsam gökyüzünden yağar yağmurcasına gözyaşlarımı.. Akıtmasam daha faza içime... Düşünmesem artık olanı biteni yada ne olacak diye söylenmeyi bıraksam... Bitse artık bu anlamsız manasız saçma salak davranışlar.... Tanrım sen ailemi koru...



28.10.2010