GÜNLÜK- İÇTEN GELENLER- BUGÜNLERDE

        İnsanlara karşı pozitif bakabilmek için kendime format atıyorum bugünlerde. Yine gemileri yakar ruh hallerdeyim. Kendimi boş, kılıfsız, işe yaramaz hissetmekteyim bugünlerde. Her ne kadar öyle olmadığının bilincede de olsam. Ruhumun bedenimden çığlık attığını ve kendini iyi hissetediğn duyabilmekteyim çünkü. O da artık sabrsızlanmaya başladı. Bu denemelerin sonucunun nereye varacağını artık o da benim gibi ediyor ve nihai bulmasını istiyor. Yaşadıklarımdan ve yaşadığımdan memnunum aslında nönkör gelemem asla. Ama bir aması varki, işte atlatamadığım nokta orası. Evet, kafamdakileri uygulayabilmem için denemiş olduğm girişimlerin yanı sıra duygularıma da yenik düştüğümdendir belki de. Her ne kadar manığını dinleyen bir kadın da olsam, duygusal zekamla bir türlü başa çıkıp atlatamıyorum. İlk önce yokmuş gibi varsaysam da bir yerden bir yakalıyor beni, bırakmıyor belirli bir zaman ve ben , kendim dail etrafımdaki kimseye verimli olamıyorum. Bu da beni daha üzüyor. 

         Bakalım bu kendime kızgınlık zamanım ne zaman bitip tekrardan güneşe güzel bakacağım. Kısa sürecek biliyorum ama aynı zamanda da korkuyorum , o kısa vakit dediğim kadar uzun vadem var mı diye?