SEFA GELDİNİZ DOSTLAR

  Biliyorum ki usta bir kalemim yok. Biliyorum ki en bilgin insan değilim. Biliyorum ki yazdıklarım kimseden üstün şey değil. Evet, Biliyorum. Ama biliyorum ki aynı zamanda kalpten çıkana karışamaz hiçbir imla. Akar öylece su misali gideceği yere kadar. Üzgün de ols, kırdın da olsa, mutlu da olsa akar gider… Bu yüzdendir kendimi kelimelere verişim. Kendimim. Benim. Olmak istediğim. Saçmalayışlarım. Sustuklarımım. Susturduklarımım. Ve bir çok daha kelimeyim burada. Tıpkı evrende yer kaplamayan bedenimin tam aksine ruhum büyümekte koskoca evrende. Önemsediklerim, benim en değerlilerim. Dünyaevi ihtiyacı karşısında hiçbir şey de yok huzurdan başka gözüm. Sevgi, sadakat, anlayış, sevgi, hürmet, paylaşım. Ggönüllerde filizlenen sevgi tomurcuğunu sevgiyle yeşertmek. Bu sebeptendir ki evrende büyüyen ruhum özgürleşinceye dek bedenden, daha yazılacak çok var. Hissediyorum. Sevgiyle Kalalım Dostlar...

  Ağaçlarda yeşeren yaprakların arasında açan, harika renkleriyle ağaçlara kişilik kazandıran çiçekleri, meyveleri ve üstünde yaşayan canlıları gören kalbi güzel insanlardan olmak nasip olsun hep çiçek açan gönüllerimizde. Sevgi gibi muhteşem bir duygu sarsın artık bu güzel insanoğlunu artık. Nefret hissinden açılan çiçeklere de panzehir olsun.   Yaşamak ve yaşatmak çok güzel bir duygu değil mi? Sevdiklerimizle birlikte yaşanan şu hayat zamanı yolculuğumuzdan geçerken yaşıyor sayılmıyor muyuz? Ben kendimi yaşıyor sayıyorum. Ve bu anları yaşamak ve de yaşatmak gerçekten çok güzel.    Sevgiyle Kalalım Dostlar...