GÜZEL KIZIMA - İLK SU
22.05.2018
O gün bacağım her zamankinden daha çok şişmiş ve daha çok ağrıyordu. Okul servis ablası Kamile hanım evde yalnız olduğumdan dolayı seni yukarı çıkarttı ve yatağına yatırdı. Çünkü sen yine serviste gelirken günün yorgunluğundan uyuyakalmıştın :) Eve geldikten yaklaşık 1.5 saat sonra uyandın. SÜt istedin. Bende yemek yemek için senin uyanmanı beklediğimi ve birlikte yemek yeme fikrimi sana sundum. Kabul ettin. Geçen gün canının istediği ve daha 1 tabak bile zor yediğin mantı hala duruyordu.
-Annecim sen ellerini yıka, üzerini değiştir ve ben de bu sırada yemeği ısıtıp hazırlayayım. Bana yardımcı olur musun? Bugün bacağım çok ağrıyor.
-Tamam. Olur. :) Ben zaten büyüdüm. Kendim yaparım :)
-Evet, büyüdün. Tabiki yaparsın ;)
Banyoya gidip sen ellerini yıkarken ben de buzdolabından çıkarttığım yemeği ocağa koydum ısınması için. Ve tabakları ayarladım. Bu sırada sen geldin ve konuştuklarımızı yapmıştın. Ben de hemen tabakları ayarlayıp salona geldim. O kadar zevkle yedikki yemeğimizi :)
-İyiki seni beklemişim annem beraber yemek yemek için. Tek başıma yemek yemeyi sevmiyorum ben . Seninle birlikte yemek yemeyi bile çok seviyorum.
-Evet anne ben de seviyorum. iyiki beklemişsin. Bende evde yalnız olsam ben de istemem çokta sıkılırım herhalde :)))
Tabiki yemeğin devamında kendi başladığın tabağı yedirmek için ben devam ettim :) Yardımcı oldum diyelim :) Ah benim delikam :)
Sofrayı kaldırıp şişmiş dizime buz tedavisi uygulamaya başladım ki :
-Anne ben susadım.
-Eğer ben becerebilirim dersen gidip kendi suyunu alır mısın?
Öyle bir yüz ifadesiyle baktın ki bana o an. Sanki seni deniyor muyum? yoksa ciddi miyim? şakamı yapıyorum bilemedin :)
Benden bir cevap bekliyordun ve sen yüreklendirmek için;
-Hatta ben de çok susadım. Bana da getirir misin?
Yüzün güldü ve büyüdüğünü kanıtlarcasına
-Tabi ki becerebilirim annecim. diyip mutfağa gittin.
Az sonra döndüğünde elinde 2 bardak yarı doldurulmuş su vardı ve bana yüzündeki gülümsemeye ek gururla ;
-Annecim bu senin suyun deyip bardağı uzattın.
Hasta yatağımda uzanmıştım ve sen o küçücük ellerinle bana su vermiştin. Senin büyüdüğünü ve bu anlara şahit olmak dünyadaki en güzel değer, en güzel his. Ah benim Cansuyum, Ömrün boyunca bütün hayatın su kadar berrak olsun annem.
O gün bacağım her zamankinden daha çok şişmiş ve daha çok ağrıyordu. Okul servis ablası Kamile hanım evde yalnız olduğumdan dolayı seni yukarı çıkarttı ve yatağına yatırdı. Çünkü sen yine serviste gelirken günün yorgunluğundan uyuyakalmıştın :) Eve geldikten yaklaşık 1.5 saat sonra uyandın. SÜt istedin. Bende yemek yemek için senin uyanmanı beklediğimi ve birlikte yemek yeme fikrimi sana sundum. Kabul ettin. Geçen gün canının istediği ve daha 1 tabak bile zor yediğin mantı hala duruyordu.
-Annecim sen ellerini yıka, üzerini değiştir ve ben de bu sırada yemeği ısıtıp hazırlayayım. Bana yardımcı olur musun? Bugün bacağım çok ağrıyor.
-Tamam. Olur. :) Ben zaten büyüdüm. Kendim yaparım :)
-Evet, büyüdün. Tabiki yaparsın ;)
Banyoya gidip sen ellerini yıkarken ben de buzdolabından çıkarttığım yemeği ocağa koydum ısınması için. Ve tabakları ayarladım. Bu sırada sen geldin ve konuştuklarımızı yapmıştın. Ben de hemen tabakları ayarlayıp salona geldim. O kadar zevkle yedikki yemeğimizi :)
-İyiki seni beklemişim annem beraber yemek yemek için. Tek başıma yemek yemeyi sevmiyorum ben . Seninle birlikte yemek yemeyi bile çok seviyorum.
-Evet anne ben de seviyorum. iyiki beklemişsin. Bende evde yalnız olsam ben de istemem çokta sıkılırım herhalde :)))
Tabiki yemeğin devamında kendi başladığın tabağı yedirmek için ben devam ettim :) Yardımcı oldum diyelim :) Ah benim delikam :)
Sofrayı kaldırıp şişmiş dizime buz tedavisi uygulamaya başladım ki :
-Anne ben susadım.
-Eğer ben becerebilirim dersen gidip kendi suyunu alır mısın?
Öyle bir yüz ifadesiyle baktın ki bana o an. Sanki seni deniyor muyum? yoksa ciddi miyim? şakamı yapıyorum bilemedin :)
Benden bir cevap bekliyordun ve sen yüreklendirmek için;
-Hatta ben de çok susadım. Bana da getirir misin?
Yüzün güldü ve büyüdüğünü kanıtlarcasına
-Tabi ki becerebilirim annecim. diyip mutfağa gittin.
Az sonra döndüğünde elinde 2 bardak yarı doldurulmuş su vardı ve bana yüzündeki gülümsemeye ek gururla ;
-Annecim bu senin suyun deyip bardağı uzattın.
Hasta yatağımda uzanmıştım ve sen o küçücük ellerinle bana su vermiştin. Senin büyüdüğünü ve bu anlara şahit olmak dünyadaki en güzel değer, en güzel his. Ah benim Cansuyum, Ömrün boyunca bütün hayatın su kadar berrak olsun annem.
Yorumlar
Yorum Gönder