EKLENDİ *** NEFES ***

Bir film repliğinde geçiyordu

' İnsan kendine nefes almadan yaşayamıyor '

diyordu....

haklıydı...

Kendine nefes alamadan bir başkasına nasıl verirdi ki insan?

İnsan ilişkilerinde hep biri daha fazla ödün veriyor kendinden. Biri, hep bir fazla tüketiyor kendisini, sevgisini, alışkanlıklarını, sevdiklerini, istediklerini, hayallerini, yaşantısını. Sevgi iki kişilik ise eğer neden tek taraflı oluyor daha fazla değer vermesi? Neden insanlar susulanları kabulleniş sayıp farkına varamıyorlar gerçeklerin. Sahiden kendine nefes almadan nasıl insan nefes olur ki başkasına! Nefessiz kalmaz mı ? Peki ya kendisi nefessiz kaldığının ne zaman farkına varır? Dünya' da gelip geçici olarak konakladığımız kısacık zamanı sana hediye vermişken Tanrı, sen nasıl olur da tek taraflı bencilce hareket edebilirsin? Ya senin nefesin kesildiğinde o biri anlarsa ve artık senin için geç olmuşsa!

Nefesimize nefes olabilecek yüreklerle birlikte olmamız dileğimle ...