SEFA GELDİNİZ DOSTLAR

  Gecenin aydınlığı, gündüzün karanlığı gibiydi seni sevmek. Güneş batıdan doğar, doğudan batardı. Tüm doğa ters düz, bense sadece aşk ikliminde.

  Hüzünler de yorulur, Özlemler de bıkar. Geçer dedikleri geçmez. Biter sandıkları bitmez. Yaran kapatandı sanırlar ama o hep kanar. Gözyaşın yok sanarlar, lakin düğümlenmiştir o aslında tam da boğazında. Zaman elbet geçer, peki sen geçen zamanda asılı kalmışsan? Yol hep gittiğindir , peki ya gidecek takatın kalmamışsa? Ve sevilenler! Hiç hatırlanmaz sanırlar. Bilmezler ki aslında asla unutulan olmazdır, kalpte iz bırakanlar.

  Diyorum ki ; Saatlerle yarışmasa günler. Gün günü kovalamasa mesala. Mevsim hüzün mevsimi olmasa hiç. Ve yollar hiç uzak olmasa . Bir de diyorum ki; Kimse sevdiğinin gönlünden ırak, Teninden uzak olmasa. Diyorum işte...

  Sensiz zamanda ben zaten hiç olmuş, dolanmışım

  İnsanlar sürekli birbirleriyle birilerini konuşur. Keşke birilerini konuşmayıp da, birbirleriyle birbirlerini konuşabilselerdi...