iÇTEN gELENLER

 Beni en çok ne yoruyor biliyor musun?

Konuşulmuş olanların, konuşuluyor olanların, yaşanmış olanların, yaşanılıyor olanların hep iyi tarafından bakmaya çalışıyor olmak. Hayat o kadar yorucu, bitkin, çirkin, pislik değil ki...
*
En kötüsü de biliyor musun?
Bunca yaşanılan ,konuşulan, düşünülen her şeyin geçiyor olacağını bildiğin halde vaktinden çalıyor olduğunu bildiğin halde bunu yapmak.
*
En acısı  ne biliyor musun?
Her seferinde istemeden de olsa o düzene girip,karşındakine o hissi hissettirip, yine aynı şeyle karşılaşman. Ve her şeye rağmen sessizce,gülümseyerek beklemek.
*
En güzeli de ne biliyor musun?
Sen gerçekten gerçek anlamda kötülük yapmıyorsan , beklediğinin karşılığını alabiliyorsan, içinin nefes alabilmesi.
*
Yaşamış olduğu hayatında herkes kendine çok iyi. Hep kendi çok hakli. Hep kendi çok doğru. Hep kendi...
' seni anlıyorum ' kelimesi o kadar yalandırki.. kimse aynı yerden cani acımadıkça anlayamaz ,bilemez hissettiklerini. Kimsede çoğu zaman kendi sevinir gibi sevinmez.
Işte burada bahsetmek ıstediğim özel kişiler devreye giriyor. Kimi beni delip geçmiş, kimi sevip geçmiş, kimi özlemiş geçmiş, kimi kızmış geçmiş, kimi sevmemiş, kimi baş tacı etmiş. Bugün, beni ben yapan tüm insanlara teşekkür ederim. Ben ne kadar yorulduysam o kadar da mutluyum. Çünkü hep, sevdiklerimle mutlu olmayı seçiyorum.